16 sierpnia 2012
Dzień 8. Uzbekistan. Mojnak - Chiwa
Pobudka o wschodzie słońca.
czy zdjęcia to tylko próba opisania tego co mija? warto chociaż próbować. Powoli przenoszę się na pawel.goleman.pl, gdzie znalazło się miejsce na galerię i bloga. Zapraszam!
poniedziałek, 16 września 2013
[azja środkowa] Dzień 7. Uzbekistan. Morze Aralskie
15 sierpnia 2012
Dzień 7. Uzbekistan. Morze Aralskie.
Spanie pod gwiazdami ma jeszcze jedną zaletę. Rankiem wystarczy odwrócić się na jeden bok i można podziwiać.
Dzień 7. Uzbekistan. Morze Aralskie.
Spanie pod gwiazdami ma jeszcze jedną zaletę. Rankiem wystarczy odwrócić się na jeden bok i można podziwiać.
niedziela, 15 września 2013
[azja środkowa] Dzień 6. W drodze.
14 sierpnia 2012
Dzień 6. Kazachstan/Uzbekistan
Od wczoraj jesteśmy już w Azji, ale jakoś niewiele się zmieniło. Chociaż, droga się znacznie poprawiła. Mijając kolejne miasto, łapie nas patrol drogówki. Pierwsi milicjanci w Kazachstanie, których widzimy. Okazuje się, że jechaliśmy 77 zamiast przepisowych 60km. Padarok iz Polszy - składany scyzoryk za 2zl kupiony na takie okazje na allegro, sprawia, że rozstajemy się dość przyjacielskiej atmosferze. W Beynew, ostatnim miastem przed Uzbekistanem tankujemy w co się da. Zbiornik, beczka, kanistry. Zapełniamy nawet wszystkie butelki po napojach. Do granic już 85km, ale droga jakby się skończyła. Ot zwykła szeroka szutrówka, wspominająca asfalt, który kiedyś tu pewnie był. Tumany kurzu przy każdym mijaniu, czasem lepiej jechać stepem.
Dzień 6. Kazachstan/Uzbekistan
Od wczoraj jesteśmy już w Azji, ale jakoś niewiele się zmieniło. Chociaż, droga się znacznie poprawiła. Mijając kolejne miasto, łapie nas patrol drogówki. Pierwsi milicjanci w Kazachstanie, których widzimy. Okazuje się, że jechaliśmy 77 zamiast przepisowych 60km. Padarok iz Polszy - składany scyzoryk za 2zl kupiony na takie okazje na allegro, sprawia, że rozstajemy się dość przyjacielskiej atmosferze. W Beynew, ostatnim miastem przed Uzbekistanem tankujemy w co się da. Zbiornik, beczka, kanistry. Zapełniamy nawet wszystkie butelki po napojach. Do granic już 85km, ale droga jakby się skończyła. Ot zwykła szeroka szutrówka, wspominająca asfalt, który kiedyś tu pewnie był. Tumany kurzu przy każdym mijaniu, czasem lepiej jechać stepem.
[azja środkowa] Dzień 5. W drodze.
13 sierpnia 2012
Dzień 5. Kazachstan
Rano wszystko mokre. Dzień zaczyna się więc od suszenia rzeczy z nocy. Podczas śniadania do wodopoju podchodzi stado koni. Robi się całkiem fotogenicznie.
Dzień 5. Kazachstan
Rano wszystko mokre. Dzień zaczyna się więc od suszenia rzeczy z nocy. Podczas śniadania do wodopoju podchodzi stado koni. Robi się całkiem fotogenicznie.
[azja środkowa] Dzień 4. W drodze.
12 sierpnia 2012
Dzień 4. Rosja/Kazachstan
Poranek zaczyna się mocnym akcentem. Na chwilę przed wjazdem na drogę zaczyna odpadać nam koło. Szczęście, że jechaliśmy szutrówką, więc dość wolno. Wychodzimy z auta. Oglądamy.
Dzień 4. Rosja/Kazachstan
Poranek zaczyna się mocnym akcentem. Na chwilę przed wjazdem na drogę zaczyna odpadać nam koło. Szczęście, że jechaliśmy szutrówką, więc dość wolno. Wychodzimy z auta. Oglądamy.
[azja środkowa] Dzień 3. W drodze.
10 sierpnia 2012
Dzień 2. Ukraina/Rosja
Rankiem znów podziwiamy uroki naszego noclegu. Znów całkiem ładnie.
Dzień 2. Ukraina/Rosja
Rankiem znów podziwiamy uroki naszego noclegu. Znów całkiem ładnie.
[azja środkowa] Dzień 2. W drodze.
10 sierpnia 2012
Dzień 2. Ukraina
Rano okazało się, że okolica była całkiem malownicza, nie licząc sporej ilości śmieci. Nad jeziorkem wylądowały dwa żurawie, które przezornie uciekły nim dobyłem aparat.
Dzień 2. Ukraina
Rano okazało się, że okolica była całkiem malownicza, nie licząc sporej ilości śmieci. Nad jeziorkem wylądowały dwa żurawie, które przezornie uciekły nim dobyłem aparat.
[azja środkowa] Dzień 1. W drodze.
9 sierpnia 2012
Dzień 1. Polska/Ukraina
Dzień 1. Polska/Ukraina
Pomysł wydawał się nieco szalony. Pojechać autem gdzieś w daleką Azję, pod chińską i afgańską granicę. Kazachstan, Uzbekistan, Kirgistan i Tadżykistan. Brzmi dobrze. Jedziemy!
Skłonność do improwizacji to rzecz istotna, ale by można było wsiąść do auta potrzeba mozolnych przygotowań. Pięć wiz w paszporcie, w tym dwie załatwiane w Berlinie, przegląd auta, części zamienne, zbieranie materiałów i map, wstępne planowanie trasy i takie tam.
Ekipa rusza z rana z Bochni, ja dosiadam się w Rzeszowie. Auto wypakowane po brzegi. Szybko do granicy, wybieramy Korczową która skusiła nas znikomą kolejką. Poszło sprawnie, nie licząc sytuacji, kiedy przy wczytywaniu naszych paszportów, system zawiesił się na ostatnim dokumencie. I nic, stoi. Kobieta nie wie co robić, wzywa pomoc. Mijają minuty.W końcu jest rozwiązanie. Ukraińska pani pogranicznik niechcący wypięła kabel z wtyczki. Ech.... Nasze auto i jego wyposażenie budzi ciekawość. Celnik ukraiński usłyszawszy Uzbekistan, Tadżykistan rozmarzył się mocno twierdząc, że na początku lat 80tych był w Termezie w armii. Znaczy niósł "bratnią" pomoc dla ludu afgańskiego.
Zaraz za granicą psują nam się drzwi. Trzeba stanąć na parkingu, rozkręcić, pogrzebać. Można śmiało nas brać za przemytników. Dziesięć kilometrów za granicą odkręcać obudowę drzwi - kto inny tak robi. Obieramy trasę przez Winnicę i Donieck, licząc, że droga nie będzie tak zapchana jak ta na Kijów. Owszem, samochodów niewiele, ale stan nawierzchni bywa dramatyczny. Robi się ciemno, skręcamy w boczną drogę i rozbijamy się przy jakimś jeziorku.
Spis treści:
piątek, 12 kwietnia 2013
[indie] Ladakh. Suplement
Jedną z ciekawszych rzeczy, które spotkaliśmy w Ladakhu były bardzo interesujące przydrożne tablice. Było ich naprawdę dużo, rzucały się w oczy. Różnorodność, humor, dosadność, styl - tak, nad tym musiała pracować kreatywna i pomysłowo ekipa. Ale może przejdźmy do konkretów.
Same tablice można podzielić tematycznie.
Pierwsza to krajoznawczo - turystyczne, pięknie reklamujące miejscową krainę. Poniższa wita przy wjeździe do Doliny Indusu.
Same tablice można podzielić tematycznie.
Pierwsza to krajoznawczo - turystyczne, pięknie reklamujące miejscową krainę. Poniższa wita przy wjeździe do Doliny Indusu.
wtorek, 9 kwietnia 2013
[indie] Ladakh. Dzień 30
15 lipca 2012
New Delhi - Warszawa
Piotrek wyleciał w nocy, a my dopiero rano taksówką na lotnisko. Szybko i sprawnie i już w startujemy. Specjalnie chciałem kupić bilety na powrót za dnia, by zobaczyć i Himalaje i Karakorum i Hindukusz. Wszystko oczywiście popsuły chmury. Odsłoniło się dopiero nad Afganistanem.
New Delhi - Warszawa
Piotrek wyleciał w nocy, a my dopiero rano taksówką na lotnisko. Szybko i sprawnie i już w startujemy. Specjalnie chciałem kupić bilety na powrót za dnia, by zobaczyć i Himalaje i Karakorum i Hindukusz. Wszystko oczywiście popsuły chmury. Odsłoniło się dopiero nad Afganistanem.
[indie] Ladakh. Dzień 29
14 lipca 2012
New Delhi
Wstajemy. Czas na małą wycieczkę po Delhi. Monsun nie monsun, trzeba się ruszyć. Łapiemy motorikszę i za chwilę pochłania nas ogromny ruch uliczny. Motoriksza ma ten plusik, że można z niej zrobić takie fajne zdjęcie jak to poniżej.
New Delhi
Wstajemy. Czas na małą wycieczkę po Delhi. Monsun nie monsun, trzeba się ruszyć. Łapiemy motorikszę i za chwilę pochłania nas ogromny ruch uliczny. Motoriksza ma ten plusik, że można z niej zrobić takie fajne zdjęcie jak to poniżej.
poniedziałek, 8 kwietnia 2013
[indie] Ladakh. Dzień 28
13 lipca 2012
Leh (3600m) - New Delhi
Żegnamy nasz hotel, tym razem już na dłużej, ale pewnie za kilka lat trzeba będzie tu wrócić. Tyle tu tego... Taksówka na lotnisko. Samolot się opóźnia, ale na szczęście po godzinie jest. Więc powinniśmy dziś odlecieć.
Startujemy. Przez kilka minut rozpoznajemy z góry miejsca, w których byliśmy w ostatnim miesiącu. Niestety po kilku minutach wlatujemy w chmury i koniec widoków.
piątek, 5 kwietnia 2013
[indie] Ladakh. Dzień 27
12 lipca 2012
Leh (3600m)
To miał być ostatni dzień w Leh. Postanowiliśmy wybrać się na rafting. Wybraliśmy opcję najdłuższą i ponoć najtrudniejszą. W sumie podchodziło to pod rozrywkę ekstremalną, choćby z uwagi na to, że nie umiem pływać ;-) Piotrek nie podzielał naszego entuzjazmu i postanowił zostać w Leh i nacieszyć się miastem i zakupami. A my ruszyliśmy rankiem na spływ. Auto odebrało nas z hotelu. Okazało się, że jest to spływ po części w technologii "zrób to sam". Podjechaliśmy pod jakiś dom i okazało się, że musimy pomóc załadować ponton na dach. No fajnie, jakoś załadowaliśmy. I potem poproszono nas o załadowanie kolejnego pontonu. To już było wyzwanie, ale dzięki wiosłom udało się wrzucić na górę drugi ponton.
[indie] Ladakh. Dzień 26
11 lipca 2012
Pangunagu (4600m) - Leh (3600m)
Rano budzimy się z nadzieją, że ktoś po nas przyjedzie.
środa, 3 kwietnia 2013
[indie] Ladakh. Dzień 25
10 lipca 2012
Changpa (4950m) - Pangunagu (4600m)
Spało się już znacznie lepiej niż wczoraj. Ranek piękny. Przy śniadaniu zaczęli pojawiać się pierwsi goście.
[indie] Ladakh. Dzień 24
9 lipca 2012
5200m - Changpa (4950m)
Z ulgą powitaliśmy dzień. Dziś powinno być lepiej. Czekały nas dwie przełęcze, obie po ok. 5400 m, ale z łagodnymi, dwustumetrowymi podejściami.
wtorek, 2 kwietnia 2013
[indie] Ladakh. Dzień 23
8 lipca 2012
Karzok (4550m) - 5200m
Rano pogoda się trzyma. Pełna mobilizacja. Przed nami nasz szczyt wyjazdu, czyli przełęcz Yalung Nyau La mierząca 5440m. Osły są, plecaki więc nie bez radości oddajemy w rece osiołkowego. Wychodzimy. Podejścia jest całe 900 metrów. W zasadzie sporo. Liczymy na aklimatyzację i rozchodzenie po poprzednim treku.
wtorek, 26 marca 2013
[bieszczady] Pierwszy wiosenny weekend z widokami
24.03.2013
Wyszło oczywiście przypadkiem. Ale jak się widzi tak piękną wiosenna pogodę za oknem, to trzeba iść. Nie ma rady.
Widok ze stokówki nad Przysłopem na Łopiennik.
Wyszło oczywiście przypadkiem. Ale jak się widzi tak piękną wiosenna pogodę za oknem, to trzeba iść. Nie ma rady.
Widok ze stokówki nad Przysłopem na Łopiennik.
piątek, 22 marca 2013
[indie] Ladakh. Dzień 22
7 lipca 2012
Leh (3600m) - Karzok (4550m)
Koło 11 pod hotel zajeżdża auto. Pakujemy nasze niewielkie plecaki i jedziemy. Po drodze mijamy busika z takim sympatycznym napisem.
[indie] Ladakh. Dzień 21
6 lipca 2012
Leh (3600m)
Mieliśmy jeszcze do zagospodarowania tydzień. Pomysły były dwa. Pierwszy to wejście na Stok Kangri, czyli możliwość zaliczenia sześciotysięcznika, a drugi trek w Rupshu, pomiędzy jeziorami Tso Moriri i Tso Kar. Zdecydowaliśmy się, że bardziej chcemy pobyć kilka dni w krainie zawieszonej pomiędzy niebem a ziemią, z widokami jak z Tybetu. Poszliśmy negocjować transport i koniki. Cena jaka nam policzono za koniki była jak nie z tej ziemi. Zdecydowaliśmy się, że trasę pomiędzy dwoma jeziorami przejdziemy w stylu fast&light ;-) Czyli bierzemy absolutnie minimum i niesiemy na własnych plecach. Trek choć krótki, to jednak w większości prowadzi na wysokościach powyżej 5 tysięcy metrów. Transport załatwiony. Jedziemy jutro do wioski Karzok, a cztery później dni auto zabierze nas z okolic Tso Kar. Jako, że do Karzok jedzie się ok. 6 godzin umawiamy się na jutro około 11.
I mamy cały dzień na odpoczynek/zakupy/zwiedzanie/inne pomysły. Piotrek poszedł na zakupy, Mateusz wpadł na genialny pomysł wypożyczenia roweru i wjechaniu na Khardung La ( znaczy na 5,5 tys metrów!! ) a ja postanowiłem iść obejrzeć pałac i gompę, które nad Leh sobie stały.
Niby klimatyzacja już jest, ale trochę się zdyszałem przy wejściu pod pałac.
Leh (3600m)
Mieliśmy jeszcze do zagospodarowania tydzień. Pomysły były dwa. Pierwszy to wejście na Stok Kangri, czyli możliwość zaliczenia sześciotysięcznika, a drugi trek w Rupshu, pomiędzy jeziorami Tso Moriri i Tso Kar. Zdecydowaliśmy się, że bardziej chcemy pobyć kilka dni w krainie zawieszonej pomiędzy niebem a ziemią, z widokami jak z Tybetu. Poszliśmy negocjować transport i koniki. Cena jaka nam policzono za koniki była jak nie z tej ziemi. Zdecydowaliśmy się, że trasę pomiędzy dwoma jeziorami przejdziemy w stylu fast&light ;-) Czyli bierzemy absolutnie minimum i niesiemy na własnych plecach. Trek choć krótki, to jednak w większości prowadzi na wysokościach powyżej 5 tysięcy metrów. Transport załatwiony. Jedziemy jutro do wioski Karzok, a cztery później dni auto zabierze nas z okolic Tso Kar. Jako, że do Karzok jedzie się ok. 6 godzin umawiamy się na jutro około 11.
I mamy cały dzień na odpoczynek/zakupy/zwiedzanie/inne pomysły. Piotrek poszedł na zakupy, Mateusz wpadł na genialny pomysł wypożyczenia roweru i wjechaniu na Khardung La ( znaczy na 5,5 tys metrów!! ) a ja postanowiłem iść obejrzeć pałac i gompę, które nad Leh sobie stały.
Niby klimatyzacja już jest, ale trochę się zdyszałem przy wejściu pod pałac.
[indie] Ladakh. Dzień 20
5 lipca 2012
Kargil (2760m) - Leh (3600m)
Było ciemno jak pojawiliśmy się na placu dworcowym. Do tego pusto, żadnego człowieka, żadnego ruchu czegokolwiek. Zaczęliśmy wątpić, czy aby na pewno pojedziemy. w końcu, na 10 minut przez planowanym odjazdem, zauważyliśmy jakiegoś człowieka. Zapytany o autobus do Leh wskazał nam stojący na placu ciemny i pusty autobus. Interesujące. Ale podeszliśmy i zastukaliśmy w drzwi. Po kilkunastu sekundach zobaczyliśmy zaspaną postać wychylającą się z dachu autobusu. Okazało się, że to jest nasz kierowca ;-) A po chwili pusty z pozoru autobus ożywił się. Okazało się, że w autobusie spało kilkanaście osób, pewnie jadących ze Srinagaru. I po chwili z dachu zeskoczył drugi kierowca i 5 minut później już jechaliśmy. Podróżowanie autobusem w Ladakhu niesie ze sobą pewnie ograniczenia. Głównie związane z wielkością miejsca. Fotele ustawione są w rzędzie 3+2. I przystosowane do małych Hindusów, co nie mierzą więcej jak 160cm. A miejsca na nogi jeszcze mniej niż Ryanairze ;-D. Ale szybko zapomnieliśmy o niedogodnościach związanych z małą ilością miejsca. Kierowca ku uciesze pasażerów puszczał na cały regulator mieszankę miejscowej muzyki. Przez 30 minut nawet mi się podobało, ale w czwartej, szóstej czy dziesiątej godzinie miałem zupełnie dosyć. Kaseta była jedna, a głośniki waliły z siłą 90 decybeli. Aj.
[indie] Ladakh. Dzień 19
4 lipca 2012
Parkachik (3600m) - Kargil (2760m)
Rano, skoro świt, obudził nas hałas, który niósł nadzieję. Przyjechała koparka. Mogliśmy też zobaczyć co właściwie nam zablokowało drogę. Sto metrów błota i kamieni.
czwartek, 21 marca 2013
[indie] Ladakh. Dzień 18
3 lipca 2012
Padum (3500m) - Parkachik (3600m)
Dzień w zasadzie miał być dzień bez niespodzianek. Ale życie, bądź Indie, potrafią zawsze zaskoczyć. Poranek minął na zbieraniu wczoraj wypranych rzeczy, drobnych zakupach, wzdychaniu ku pięknym górom, które widać było gdzie tylko się spojrzało.
Padum (3500m) - Parkachik (3600m)
Dzień w zasadzie miał być dzień bez niespodzianek. Ale życie, bądź Indie, potrafią zawsze zaskoczyć. Poranek minął na zbieraniu wczoraj wypranych rzeczy, drobnych zakupach, wzdychaniu ku pięknym górom, które widać było gdzie tylko się spojrzało.
[indie] Ladakh. Dzień 17
2 lipca 2012
Hanumil (3450m ) - Padum (3500m)
Plan za dziś prosty. Idziemy do wioski Zangla, gdzie albo śpimy albo łapiemy transport do Padum.
Rano jeszcze cieszymy się sklepem, w którym oczywiście niby nic nie ma, ale to nieistotne.
Hanumil (3450m ) - Padum (3500m)
Plan za dziś prosty. Idziemy do wioski Zangla, gdzie albo śpimy albo łapiemy transport do Padum.
Rano jeszcze cieszymy się sklepem, w którym oczywiście niby nic nie ma, ale to nieistotne.
[indie] Ladakh. Dzień 16
1 lipca 2012
Omang (3400) - Hanumil (3450)
Rano, zaraz po wyjściu z namiotu okazuje się, że okolica prześliczna, pogoda również. Jesteśmy rozbici na miescu biwakowym przy potoku Omang. Z nami tradycyjnie dwie grupy: polska i francuska, więc na biwaku dość tłoczno.
Omang (3400) - Hanumil (3450)
Rano, zaraz po wyjściu z namiotu okazuje się, że okolica prześliczna, pogoda również. Jesteśmy rozbici na miescu biwakowym przy potoku Omang. Z nami tradycyjnie dwie grupy: polska i francuska, więc na biwaku dość tłoczno.
wtorek, 19 marca 2013
[norwegia] Kilka obrazków z Oslo
10 marca
W oczekiwaniu na pociąg, który miał nas wywieźć za krąg polarny kilka godzin spacerowaliśmy po Oslo. A dokładniej po wzgórzu Holmenkollen i parku Vigelanda. Oslo, to chyba jedyna znana mi stolica, gdzie mieszkańcy wsiadają z nartami, ubrani w kombinezon narciarski do metra. jada 20 minut na końcowa stację i już można szusować czy biegać. Ach... Widząc tłumy dzieci, które biegną i idą na nartach nie dziwi fakt, że to norwescy biegacze dominują w tej konkurencji sportowej. Dodam tylko, ż ew bezpośrednim sąsiedztwie Oslo znajduje się ponad 200 km tras do narciarstwa biegowego.
Zaś park z rzeźbami Vigelanda to chyba najfajniejsze miejsce w stolicy Norwegii. W sam raz na słoneczny, choć bardzo mroźny dzień.
W oczekiwaniu na pociąg, który miał nas wywieźć za krąg polarny kilka godzin spacerowaliśmy po Oslo. A dokładniej po wzgórzu Holmenkollen i parku Vigelanda. Oslo, to chyba jedyna znana mi stolica, gdzie mieszkańcy wsiadają z nartami, ubrani w kombinezon narciarski do metra. jada 20 minut na końcowa stację i już można szusować czy biegać. Ach... Widząc tłumy dzieci, które biegną i idą na nartach nie dziwi fakt, że to norwescy biegacze dominują w tej konkurencji sportowej. Dodam tylko, ż ew bezpośrednim sąsiedztwie Oslo znajduje się ponad 200 km tras do narciarstwa biegowego.
Zaś park z rzeźbami Vigelanda to chyba najfajniejsze miejsce w stolicy Norwegii. W sam raz na słoneczny, choć bardzo mroźny dzień.
[norwegia] Lofoty - Pomiędzy jedną zorzą a drugą
12-15 marca 2012
Lofoty - archipelag wysp lezących daleko na północ, już za kręgiem polarnym. Zima tu na szczęście nie jest straszna, a to dzięki ciepłemu prądowi zatokowemu, który zapewnia przez cała zima w miarę stabilną temperaturę w okolicy zera. Jak przyjechaliśmy to panowały akurat jakieś rekordowe mrozy ( ok. -12 stopni), co skutkowało brakiem prądu na wyspie ;-). Same Lofoty wyglądają jakby ktoś Tatry postawił na plaży. A cała historia wyjazdu to już na picasie.
Lofoty - archipelag wysp lezących daleko na północ, już za kręgiem polarnym. Zima tu na szczęście nie jest straszna, a to dzięki ciepłemu prądowi zatokowemu, który zapewnia przez cała zima w miarę stabilną temperaturę w okolicy zera. Jak przyjechaliśmy to panowały akurat jakieś rekordowe mrozy ( ok. -12 stopni), co skutkowało brakiem prądu na wyspie ;-). Same Lofoty wyglądają jakby ktoś Tatry postawił na plaży. A cała historia wyjazdu to już na picasie.
poniedziałek, 18 marca 2013
[norwegia] Lofotowo i zorzowo
13-14 marca 2012
Pomysł był dość przypadkowy, ale jakoś się to potoczyło i pojechaliśmy marcową porą za koło podbiegunowe na Lofoty do miejscowości Hamnoy. Zorza była łaskawa, bo raczyła się pokazać. Trochę nieśmiało, ale zawsze.
Pomysł był dość przypadkowy, ale jakoś się to potoczyło i pojechaliśmy marcową porą za koło podbiegunowe na Lofoty do miejscowości Hamnoy. Zorza była łaskawa, bo raczyła się pokazać. Trochę nieśmiało, ale zawsze.
czwartek, 7 marca 2013
[indie] Ladakh. Dzień 15
30 czerwca 2012
Hanuma La BC - Omang
Poranek cudny. Trochę nas męczyła świadomość, że mamy na śniadanie podejść 800 metrów, aż na 4800m. Trochę dużo.
Hanuma La BC - Omang
Poranek cudny. Trochę nas męczyła świadomość, że mamy na śniadanie podejść 800 metrów, aż na 4800m. Trochę dużo.
środa, 6 marca 2013
Subskrybuj:
Posty (Atom)




























